Motto: ALTIJD BLIJVEN LACHEN

Op de dag van 2 Juli in het jaar 2008 zaten er is twee meisjes op de fiets. De meisjes zagen er beide totaal anders uit en waren goede vriendinnen. Het ene meisje droeg een kleurig en fleurige hoed met een grote zonnebril eronder om zich tegen de zon te beschermen en de ander droeg alleen een zonnebril en het haar in een knotje. Ze waren te fiets op weg naar een afspraak met vrienden. Ze zouden gaan zwemmen, in een zwembad dat 'de waterlelie' heet. Het zwembad lag helaas verder dan hun eigen dorpje en daarom hadden ze hun spulletjes gepakt en grote thermoskannen met Ice-tea meegenomen. De route die ze af moesten leggen was heel ingewikkeld en ze moesten zich daarom ook goed concentreren op het rechtdoor rijden op de n201 wat overigens zelfs nog heel moeilijk is als je de slappe lach hebt. Al zingend en zwierend gingen de vrolijke meisjes de iewat donkere wolken te gemoet. Toen het meisje met de hoed, genaamd Romy, ineens dacht dat er iemand op haar wang spuugte. Keken ze naar de donkere wolken en besloten toch maar om even door te fietsen. Dat deden ze tot het andere meisje, genaamd Lauren, ineens opmerkte dat er meer druppels vielen. Tot grote schrik begon Romy ineens te krijsen dat de lucht alleen maar donker was en het begon meteen te hozen. De meisjes besefte niet waar ze in terecht waren gekomen want op weg naar het zwembad had Romy gedacht, dat een beetje regen wel lekker zou zijn. Die regen kreeg ze en ze werden zeiknat. Ze besloten te gaan schuilen bij het tankstation maar toen belde de redder in nood dat het ook nog is zou gaan onweren. Dus de meisjes, gezeten in een kort kort broekje en een doorschijnend topje en een topje zonder mouwen, besloten als een gek door te fietsen en ze maakten snel een foto ter herinnering!
Langzamerhand kwamen ze dichter bij hun eindbestemming en waren ze echt helemaal nat. Toen ze er eenmaal wel waren, trokken ze snel de natte kleding uit.

EINDEEE!